Skip to content

Martelgang

31 januari 2013

Waterboarden en hardlopen, een op het eerste gezicht ongebruikelijke combinatie. Voeg er het woord fysiotherapeut aan toe en in het hoofd van elke hardloper die ooit door zo’n knijpfetisjist (ik zeg het met liefde) onder handen is genomen rinkelen alarmbellen en floept een 1000watt-peertje aan. Ja lieve hardloopvrienden en -vriendinnen waterboarden in Guantanamo is héél iets anders dan planken met een sexy Guantanamera.*

Hoe kom ik hier ook alweer op? O ja, na de sessies op het met blauw skai-beklede en traploos in hoogte verstelbare waterboard is het me door de fysio vergund om drie keer 1 minuut te lopen. Geen seconde langer en geen stap verder. Op straffe van.

Die drie minuten verstop ik in een wandeling door regenachtig Den Haag: Lijnbaan, Noord West Buitensingel, Laan van Meerdervoort, Javastraat, Koningskade, Malieveld – binnenkort hier de start van de CPC – Herengracht, Fluwelen Burgwal – even binnen bij Run2Day, Kalvermarkt en over de Gedempte Burgwal weer naar huis.

Rennend passeer ik het Provinciehuis waar – al dan niet cynisch – druk overleg gevoerd wordt over provinciale herindeling. Mijn blik valt op twee blikjes die een zwerfplek hebben gevonden bij de bushalte voor het gebouw, ernaast op het bankje een papieren zak met ‘iets’ erin. Met een kleine aarzeling vouw ik de zak open: vier puntgave peren. De weegschaalsticker van Ekoplaza zegt ‘Peren Conference’ verpakt op 29.01.2013 voor 3,17 euro. Lang nadenken hoeft niet, de blikjes verhuizen naar de afvalbak maar de vergaderperen verdienen een betere bestemming.

peren, bushokjeperen

De notie van marteling zit in mijn hoofd niet alleen vanwege de fysio, het is vooral een kwelling om er niet als een dartele vlinder vandoor te mogen gaan (wie mij ooit zag lopen herkent onmiddellijk ‘daar loopt een blauwtje’) en de drie minuten lopen ervaar ik als eilandjes van geluk. Een sneeuwwandeling door Meijendel zoals ik vorige week deed is heerlijk maar een wandeling door natgeregend Den Haag voelt als zelfkastijding: een vorm van marteling waarin ik uitblink als geen ander. Goddank zorgen de peren ervoor dat ik niet blijf hangen in wandelleed. Wat zal ik ermee doen?
peer, martelwerktuigKut met peren is het eerste dat me te binnen schiet gevolgd door een flard van een zin uit een conference “… en zij schilt gewoon een peertje”. Vorige week nog bakte ik een tarte tatin met peer dat zal geen toeval zijn. Perenmoes, perentaart, peren crumble. Googelen met peer levert niet alleen een recept voor peren-chocoladecake, het brengt me ook naar iets wat ‘de peer van angst’ heet. De wat? De peer van angst, een middeleeuws martelwerktuig in de vorm van een peer die door middel van een schroefmechanisme kon worden geopend. Bij godslasteraars werd de (dichte) peer in de mond gestopt waarna door het openschroeven de mondholte zodanig werd opgerekt dat de kaakbeenderen braken. De etymologische herkomst van ‘kut met peren’ is snel gevonden als u bedenkt dat ook overspelige vrouwen met dit voorwerp gestraft werden. Geen spiervezel in m’n lijf die er over denkt om dit interessante weetje aan de fysio te vertellen!

Waterboarding en enge peren ten spijt is het minutenloopje het waard om uitbundig gevierd te worden, met peren-chocoladecake wel te verstaan. Dat herstelt lekker.

peren cake

Guantanamera is de benaming voor een vrouw (afkomstig) uit Guantanamo. Er zijn ontelbare artiesten die dit nummer hebben opgenomen, maar geen van die versies halen het bij die van de Duitse punkband Die Toten Hosen. Leuker bestaat niet.

Advertenties
4 reacties leave one →
  1. 1 februari 2013 10:16

    Fijn dat je weer kunt lopen al is het maar voor een stukje 🙂 wie weet kunnen we een keer samen lopen, je rondje is vlakbij waar mijn pa woont. Die perencake ziet er overigens heerlijk uit 🙂

  2. Daniel van Uitert permalink
    1 februari 2013 09:00

    Hoi Anne. Iedereen die gerevalideerd heeft herkent je verhaal denk ik wel. Leuk om te lezen maar ik hoop dat je snel weer kan lopen. Succes met de behandeling.
    Groetjes Daniel

  3. tom permalink
    31 januari 2013 23:16

    Wordt een beetje bang van het martelwerktuig. Zat vandaag bij de tandarts, en hield mijn mond niet langer als 30 min open. Gaat hij de volgende keer ook zo’n ding gebruiken.
    H

  4. 31 januari 2013 21:17

    Hi Anne,

    Het is me niet duidelijk wat voor loopblessure jij hebt. Verder leuk om te lezen hoe jij van 3 minuten rennen een heel avontuur maakt.

    groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: