Skip to content

Shell shock?

29 april 2013

Zondag 21 april 2013. Ik lees de nieuwste blogpost van Jesse Koeckhoven die zich afvraagt wat schelpenbeton in de Kennemerduinen te zoeken heeft. Omdat Jesse niet direct een foto bij de hand heeft, stuur ik hem deze foto die ik maakte van dit wandelpad in het Haagse Bos.

schelpenpad, vers gestort 2, haagse bos 1 maart 2013

“Lijkt het hier op?” vraag ik Jesse. Zijn antwoord: “Ja, zo zag het er inderdaad uit.” Ik schrik me een hoedje (ik dacht dat het modder was, kan het cement zijn?) en klim direct in m’n toetsenbord om @boswachterJenny ter verantwoording te roepen: “Zijn de nieuwe wandelpaden #shellcrete en zo ja, waarom?” Jenny twittert geruststellend: “Paden zijn van kleischelpen. Dit wordt al heel lang in het Haagse Bos gebruikt. Natuurlijk materiaal en het knispert onder je voeten.”

Dat moet ik met eigen ogen zien. Omdat ik mijn route verlegd heb naar een ander pad, is mijn herinnering er een van een decimeter dik pak natte donkergrijze schelpen. Om eens een cliché-uitdrukking te bezigen ‘wat schetst mijn verbazing’ als ik zie dat die dikke massa verdwenen is. In de 8 tussenliggende weken (onderstaande foto is van 24 april, bovenstaande foto is van 1 maart) is het opgedroogd en ingeklonken en omgetoverd tot een luchtig lichtgrijsblauw en uitnodigend wandelpad zoals ik gewend ben te zien.

, 24 april 2013

Dolblij kan ik nu dus melden dat er in het Haagse Bos geen, ik herhaal, géén schelpenbeton te vinden is!

Nu wil ik vanzelfsprekend ook zekerheid over het pad in de Kennemerduinen waar Jesse over sprak. Heeft Jesse zich vergist zoals ik me inderhaast vergiste? Na druk heen en weer getwitter lijkt de term schelpenbeton inderdaad niet juist te zijn: ook in de Kennemerduinen wordt ouderwets gestrooid met kleischelpen.

Eerst zien dan geloven? Onderstaande mooie foto maakte Jesse op 28 april.

Schotse hooglander, Kennemerduinen, 28 apr 2013

P.S. Dat ik mijn voeten niet aan natte schelpenmix wilde blootstellen lijkt me logisch, maar er is niets dat me ervan weerhoudt om het eens te proberen nu de klei is opgedroogd. Nou ja, niets… een miljard scherpe schelpscherfjes lijken me reden genoeg om met dit experiment te wachten totdat er zich onder mijn voetzolen een klein wonder heeft voltrokken.

schelpenpad, vers, close up, 1 maart 2013 24 april 2013

Advertenties
5 reacties leave one →
  1. 30 april 2013 16:42

    Dit wordt steeds vaker gebruikt. Het is ook voor de zooltjes van mijn running mate die barefoot loopt vervelend. Mijn hond heeft snel last van kapotte zooltjes dus dit pad wordt echt gemeden door mij!

  2. 30 april 2013 08:02

    Ter hoogte van de Kerf achter de kust bij Bergen aan zee ligt ook zo’n pad. Na 2 jaar lopen op blote voeten, lukt het me langzaam er een paar honderd meter op te lopen, maar dan trek ik ook graag weer iets anders aan m’n voeten.

  3. 29 april 2013 11:05

    Pffffffft opluchting Anne. En inderdaad die hooglanderfoto is prachtig.

    groetjes,

    Dorothé

  4. 29 april 2013 07:01

    Lijkt mij zeer pijnlijk om hier met je blote voetjes op te lopen…. Wel mooie foto’s zeg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: