Skip to content

Barefoot blauw

26 mei 2013

Met een bioloog in het gezelschap blotevoeters zie je net even meer. Een sliert slakken, een vlucht zwaluwen en toepasselijk in blauwpaars en uitbundig bloeiend, het duinviooltje. Hoezo toepasselijk? Vanwege de kleur. Blauw behoort tot de koele kleuren van het spectrum en koel was het zeker. Zeg maar gerust verrekte koud. In vergelijk met de workshop in februari is het nauwelijks warmer en ik ben maar wat blij dat ik besloten heb om een thermoshirtje te dragen. Korte broek, dat dan weer wel.

viooltje, duinviool

Gauw de schoenen uit en gaan: heen en weer over het strand. De #koningsteen houdt zich buitengewoon goed, geen centje pijn: bij deze is ‘ie genezen verklaard. Drie hele weken heb ik niet gelopen en nu loop ik over van energie. Het voelt goed om de techniek op te frissen, helemaal als Wouter mijn vermoeden bevestigt dat ik sinds de kennismaking, vier maanden geleden nog maar, flinke vorderingen heb gemaakt. Herhaling zorgt ervoor dat de signalen vanuit de spieren worden opgeslagen in de hersenen waardoor diezelfde beweging alle volgende keren tot een automatisme wordt. Blijkbaar zijn de paadjes in mijn hersenen nu voldoende ingesleten om mijn bewegingen soepel te laten verlopen.

schelpenpad kennemerduinen

Tegen de tijd dat we het strand de rug toekeren voelt alles koud behalve m’n voeten. Een korte afstand over grindklinkers (onaangenaam) leidt naar een schelpenpaadje de Kennemerduinen in. Verschil met de vorige keer? Ik sta niet langer onder curatele van de fysio en mag er dus een soort van fartlektraining van maken. Als dan halverwege ook de zon nog doorbreekt kan mijn dag niet meer stuk.

slak, annelooptlangzaamhard

Dank aan collega-blogger HardloperHans die ondanks de vrieskou niet het strand af is gevlucht.

Advertenties
5 reacties leave one →
  1. 28 mei 2013 11:49

    Toch is het mooie van lopen in februari, dat het nu al gauw gaat op blote voeten. Was zelf meer bezig met lopen op groene voeten. Zoiets van lopen door algen op ’t strand, maar ook het heerlijk groene gevoel van lopen over nu toch warmer wordende zandpaden.

  2. 27 mei 2013 22:08

    Elke keer weer mooie schrijfsels en foto’s. Hoe doe je dat toch?

    Als er iets is wat in blote en actieve toestand in de buitenlucht niet gauw koud wordt dan zijn het wel de voeten.

  3. 27 mei 2013 16:43

    Die hards! En zulke prachtige foto’s erbij of jullie blogs!

    groetjes,

    Dorothé

  4. 26 mei 2013 22:47

    Het was leerzaam, gezellig en koud.
    Zodra het KNMI de zomer afkondigt, spreken we af voor een gezamenlijke strandtraining.

  5. 26 mei 2013 21:27

    Het gaat steeds beter, fijn!! Gelukkig dat je Koningsteen eindelijk genezen is 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: