Skip to content

Enterteenment

22 juni 2013

Blootsvoets in het park deed ik eerder al. Blootsvoets in de regen ook. Blootsvoets door de stad, in het bos en over betonplatenfietspad is onderdeel van m’n reguliere rondje. Blootsvoets aan het strand deed ik vorige week nog. Vandaag regent het als een gek en nu combineer ik blootsvoets met heuveltraining. Nou ja, heuvels… het rozerode fietspad door de Nieuwe Scheveningse Bosjes kronkelt zoals duinen nou eenmaal doen, omhoog en omlaag. Niet overdreven steil, niet overdreven lang. Precies goed.

Vijfhonderdvijftig meter heen. Vijfhonderdvijftig meter terug. De eerste heen neem ik als uitgangspunt. (Grofweg vier minuten, seconden heb ik even niet bij de hand.) Na vier op-en-neertjes een break van een minuut of vijf voordat ik de tweede set afwerk. De eerste uitdaging is om zo vlak mogelijk te lopen. De tweede is beheersing: een constante pasfrequentie en -lengte bij op en bij neer. Dus niet met van die minipasjes omhoog en al helemaal niet met van die grote stoemppassen omlaag. Saai? Dacht het niet. Ik heb al mijn aandacht nodig om bij de les te blijven.

Mijn bewegingen worden nauwgezet gadegeslagen door de toegestroomde collega’s. In hun enthousiasme nemen ze bezit van het parcours. Ze rekken zich uit om mij al van ver te kunnen zien aankomen, een enkeling rekent op een lange zit en heeft ’n slaapzak bij zich. Ogen op steeltjes getuigen van hun verbazing over mijn snelheid. Temidden van al die opwinding is er zelfs een bij die me zomaar een knuffel kado geeft. Kom daar eens om op een doodgewone zaterdagmiddag.

slak met blaadjeslak met huis 1slak licht en langslak op voet

Jammer genoeg is door de spanning een van de andere toeschouwers onwel geworden. Haar (of zijn) hartje klopte uit pure liefde voor de sport nét iets te snel waardoor het knapte. Voor mij een signaal om bij een volgende training extra aandacht te schenken aan m’n hartslag.

muis, dood 2

Advertenties
6 reacties leave one →
  1. 26 juni 2013 15:08

    Het kan onderweg een gezellige boel zijn met alle dieren die je tegenkomt. Soms wordt het wat druk en is het opletten om dodelijke slachtoffers te voorkomen.

    Een beetje heuveltraining is goed. Wel met enige bedachtzaamheid met name heuvelaf en dat betekent vooral niet geforceerd afremmen want dat belast je benen nogal. Als je pasfrequentie -en lengte gelijk houdt betekent het dat je de snelheid gelijkhoudt. Dan steek je ofwel (veel) extra energie in heuvelop of in het afremmen wanneer je heuvelaf gaat.
    Ik zou de paslengte daarom juist wel aanpassen. Als je dan heuvelaf te snel dreigt te gaan kun je proberen te zigzaggen of beter gaan wandelen.

  2. 25 juni 2013 22:48

    Zalige blog zeg 🙂 Cool, zo’n slak tussen je tenen 😀

  3. 22 juni 2013 23:06

    Van deze ‘loop’collega’s moet je het wel winnen 😉

    groetjes,

    Dorothé

  4. 22 juni 2013 19:41

    Ik ben al zeker twee keer met mijn blote voetjes op een slak gaan staan… één keer met en één keer zonder huisje… Het was geen pretje… Maar een muisje… Iew!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: