Skip to content

Beach Run (nabeschouwing)

14 juli 2013

poseren voor Cultuurbarbaar, door fred vd gon

Feestelijk en ademloos: de Beach Run in twee woorden. Zal ik er meer woorden aan vuil maken? Nou vooruit een paar dan, voor uw aller leesplezier…

In opperste staat van verbazing verkerend vergeet een mens nogal eens adem te halen. We steken onze nek uit, zetten grote ogen op en onze mond valt open. Na een minuutje of wat beginnen onze longen het te begeven en krijgen we een seintje vanuit de hersenen waarna we met een zucht het proces van in- en uitademen weer zijn gewone gang laten gaan. ‘Gewoon’ is er dit keer niet bij. Het voelt als Koninginnedag, vlaggetjesdag, verjaardag en nieuwjaarsdag ineen en tout Kijkduin houdt de adem in op deze vooravond van het megasportspektakel dat Beach Challenge heet. Zo ook ik. In mijn lijf vechten verbijstering, verwondering, verrassing en vrolijkheid zich vijfduizend meter lang een weg door de duinen en over het strand. Met zoveel v’s is het geen wonder dat er een v achterbleef, de v van vergeten. Mijn hersens zijn van de weeromstuit vergeten welk seintje het ook alweer is dat zorgt voor een constante toevoer van zuurstof. Verbijsterd dat het me gelukt is om na zo’n lange periode van blessures nu heelhuids aan de start te verschijnen. Verwonderd over het feit dat m’n kuiten en voeten het houden. Blij verrast dat HardloperHans zich, wellicht niet volledig bewust van mijn slakkentempo desondanks geheel vrijwillig – zij het onder een alias – opwierp om me te ‘hazen’ en ronduit vrolijk omdat… nou ja, zeg nou zelf, omdat kunnen mogen hardlopen nu eenmaal een feest is. Ik durf te wedden dat ik met drie-en-veertig-minuten-en-acht-en-vijftig-seconden het wereldrecord naar adem snakken heb gewonnen en zo niet, dan toch.

xavier, ik lachend 2

Dank aan José Xavier, Jeroen Tibbe en Fred van der Gon Netscher voor de foto’s en vooral ook voor hun support, niet alleen van mij maar van alle hardlopers en triatleten.

Anne van Dalen Beach Run 208, door Jeroen Tibbe

Advertenties
9 reacties leave one →
  1. Anja permalink
    15 juli 2013 23:10

    je STRAALT! wat een leuke foto’s 🙂 echt super!!! Tot snel, hoop ik 😀

  2. 15 juli 2013 13:02

    Het merendeel van de lopers was op het laatst tè afgemat om nog een glimlach op het gezicht te toveren. Dat is jou glansrijk gelukt! Sterker nog, de volgende dag was je weer de hele dag in touw om iedereen stralend aan te moedigen! Respect!

  3. 15 juli 2013 08:50

    Alleen al van het kijken naar je foto’s wordt ik Verschrikkelijk, Verrassend Vrolijk. Genieten met een dikke vette hoofdletter ben je niet vergeten. Adembenemend. Als een zonnig golfje in het mulle zand 🙂

  4. 15 juli 2013 01:31

    Ik ben het helemaal met je eens dat hardlopen een feest is. En jij hebt er zo te zien heel erg van genoten. En daar genieten wij dan weer van mee!

  5. 14 juli 2013 21:19

    Bij het schrijven van dit stukje had je nog altijd die lach op je gezicht.
    Dolle pret, die Beachrun, volgend jaar weer.

  6. 14 juli 2013 18:45

    Het gaat bij hardlopen niet om de snelheid maar om het genieten en zo te zien heb je dat volop gedaan! Straks als je de 10km gaat lopen vooral niet vergeten adem te halen… Tis per slot van rekening toch een lange afstand 😉

  7. 14 juli 2013 18:39

    Het plezier straalt er vanaf. Gefeliciteerd met je momentum.

  8. 14 juli 2013 18:28

    Heerlijk om te lezen en te zien dat je er zo van genoten hebt Anne.

    Keep running!!!

    groetjes,

    Dorothé

  9. tom permalink
    14 juli 2013 18:21

    jammer dat ik alleen smorgens kon kijkn naar de short challange. je hebt het weer top grdaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: